Koffer vol herinneringen

door

Drie weken Italië. En dan kom je thuis, met een koffer en een hoofd vol herinneringen. Ik moest even afkicken van zo’n fijne vermoeiende tijd. Twee deelnames vlak na elkaar, het was toch even pittig zoveel dagen na elkaar in competitie. Zoals met alle fijne dingen is het in een oogwenk voorbij. Aan de ene kant is dat zo ontzettend jammer, aan de andere kant hebben we het toch maar weer gehad. De chaos, de vriendschap, de deelname, het wordt ons niet meer afgepakt.

En plots was het daar, mijn twintigste deelname aan een kampioenschap. Dankbaarder kan ik niet zijn. Het is fantastisch geweest. Met in totaal zeven medailles in mijn koffer keer in naar huis.

Eénmaal thuis gaat het leven weer gewoon verder. We verblijven heerlijk aan zee en zo worden die warme dagen zalige dagen in het frisse zeewater. En toch knaagt die thuiskomst altijd even. Het is weer even wennen om in het alledaagse ritme te lopen. De mooie herinneringen in het achterhoofd. Mijn lijf herstelt zich, mijn airco verkoudheid gaat liggen en ik geniet oprecht van een opperbeste vakantiestemming. Van tien jaar samen zijn met de man die mij iedere dag weer verrast en extra hard laat leven. Het zijn de mooiste jaren geweest samen. Ik zeg het vaak, maar dat hart van mij is zo dankbaar voor de afgelopen jaren. Dat zoveel moois gegund is dankzij mijn donorhelden. Samen met mijn donorhelden.

Dit wil je misschien ook lezen:

Leave a Reply

avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Notify of
DutchEnglishFrench
Scroll Up