Zestien

door

Als de warme oktoberdagen stilaan aan z’n einde komen en je merkt dat het ‘s morgens wat killer wordt, dan denk ik nog meer dan anders aan jou. Dan doet mijn hart net dat beetje meer pijn omdat we geen goede match waren. We zijn zestien jaar later en ik ‘vier’ ons leven nog steeds. Omdat je voor mij nog steeds mijn donorheld bent. Mijn adem, mijn leven, mijn alles, ook al was het maar voor even.

Je gaf me kansen en wensen die ik nooit voor mogelijk hield.
Eeuwig dankbaar, ook al zijn we niet meer samen.

Zestien jaar getransplanteerd mede dankzij jou! We komen stilaan in de buurt van even lang getransplanteerd te zijn als niet getransplanteerd te zijn en dat lijkt me best wel raar. Dat mijn leven na al die jaren nog steeds mogelijk is dankzij twee donorhelden had ik me nooit voorgesteld. Ik had het niet durven denken. Maar kijk, zestien jaar later, still going strong.

Dankzij twee onbekenden die JA durfden zeggen.
Donorhelden.

Dit wil je misschien ook lezen:

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up