Pretty Cinema: Réparer les vivants

door

Een film waar ik al lang benieuwd naar was en afgelopen week zag ik de dvd en besloot hem toch maar in mijn winkelmandje te gooien. Ik las het boek eerder en daar heb ik best wat moeite voor moeite voor moeten doen. Een stevig boek, veel personages, verschillende perspectieven en vooral wat chaotisch. Toch bleef ik verder lezen en vond ik het best een mooi en goed boek. Als je mijn blog wil lezen omtrent het boek, dat kan hier.
Wat ik misschien wel het meest fijne vond aan de film is dat het geen zeemzoet romantisch verhaaltje is dit boek en deze film. Geen fabeltjes of romantisch verhaal, maar wel erg realistisch.

Korte inhoud

Alles begint vroeg in de ochtend, tijdens het aanbreken van de dag vertonen drie jonge surfers, waaronder Simon hun kunsten op de woeste zee. Op de weg terug naar huis gebeurt er een vreselijk ongeluk. Het leven van Simon hangt ineens aan een zijden draadje. Hij ligt aan allemaal apparatuur in het ziekenhuis in Le Havre. Op hetzelfde moment wacht een vrouw in Parijs op een goede donor die haar leven zou kunnen verlengen.

Met een kom vers gepofte kastanjes begonnen we aan de film. Als er iets is dat ik heerlijk vind ik de herfst dan zijn het gepofte kastanjes, het komt nog net boven pompoen. Nét. Maar goed, op naar de film!

Persoonlijk vond ik de film niet heel vernieuwend. De film gaat voor mij immers over een een proces dat ik maar al te goed ken. Waarvan ik weet hoe het verloopt, voor iemand als mij is het een film die vrij traag vooruit gaat. Maar dat maakt hem zeker niet slecht. Het is een film waarin twee verhalen samen komen, aan de ene kant heb je de donor en zijn familie, aan de andere kant de patiënt die het nieuwe orgaan nodig heeft.

Als ik één ding mag kiezen dat me enorm gestoord heeft doorheen de film is dat degene die de transplantatie nodig heeft een rookster is. Persoonlijk vind ik dat geen goede reclame. Transplantatie en roken wordt al zo vaak met elkaar in verband gebracht dat ik vaak -vooral bij jongeren- hoor dat ze geen donor willen omdat de organen dan naar rokers gaan. Maar er staan zoveel meer chronisch zieken op de wachtlijst dan rokers. Ik vind persoonlijk dat ze daar wat meer hadden moeten bij stilstaan. Goed, dit is geen sneer naar iemand persoonlijk, iedereen doet in z’n leven wat ie zelf wil. Persoonlijk vind ik het een beetje jammer.

Wat ik top vond aan de film was dat die vriendlief enorm aangreep. Hij kent mij en mijn verhaal en hij weet wat ik doe om mijn longen zo gezond mogelijk te houden. Maar ziek heeft ie mij niet gekend, hij maakte ook het hele transplantatie proces niet mee. Al weet hij wel wat het inhoudt. Hij vond het best pakkend en was onder de indruk en dat vind ik vrij belangrijk voor zo’n film. Dat het grote publiek mee is. Dat het voor hen een film is die wat duidelijkheid brengt of hen aan het denken zet. En dat merk ik bij hem maar ook bij andere vrienden die keken.

Ik zelf vond de scène waarin de donor gewassen werd het hoogtepunt van de film. Het is zo’n harde, maar tegelijk intieme scène dat ik blij ben dat ze deze erin gelaten hebben. Toen pas werd ik gegrepen door de film.

Daarnaast zijn de beelden echt mooi en ook heel gewoon. De woorden selectief gekozen, want het is geen praatgrage film, maar een film met de nodige stiltes. Enorm realistisch net als het boek. Dat de filmmakers de twee verhalen laten samen komen snap ik maar al te goed. Voor mij persoonlijk moest dat niet, ik vond het donorverhaal met gemak beter dan het transplantatieverhaal. Het greep je bij de keel sommige scènes. Het verdriet, de wanhoop, alle informatie.

Zoals meestal vond ik het boek beter, maar dat er een film van gemaakt is maakt het nog meer bereikbaar voor het grote publiek. En dat vind ik top! Een film die iedereen mag zien, want hij is heel gewoon maar zo bijzonder mooi. Eigenlijk zijn het beelden die helaas ieder van ons kunnen overkomen. En dat maakt het niet alleen realistisch maar ook bijzonder hard.

Willen jullie de film nog graag zien of hebben jullie hem al gezien, laat me hieronder bij de reacties gerust weten wat jullie ervan denken!

Dit wil je misschien ook lezen:

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up