De laatste 24 uur

door

Ik ben slecht in televisie programma’s, verder dan de mol en de slimste mens kom ik niet op tv. Maar afgelopen week zapte ik voorbij de laatste 24u. Meskens en vtm is niet mijn favoriete combo, maar Ruth Beeckmans is dat wel. Ik kan haar wel enorm appreciëren. Het programma is vrij eenvoudig, je hebt nog 24u te leven, wat wil je nog doen. Gewoon nog een paar mooie en toffe dingen doen met vrienden en familie.

Ik weet maar al te goed dat het niet zo is, want om eerlijk te zijn, toen ik heel slecht was na mijn eerste transplantatie kon ik niets meer. Laat staan dat ik nog 24u gevaarlijke, toffe of spannende dingen kon doen. Het enige wat ik kon proberen was in leven blijven een voor zover ik kon van de mensen rondom mij. Maar sindsdien leef ik wél alsof het elke dag de laatste 24u zouden zijn, ik probeer er zoveel mogelijk uit te halen en er te zijn voor mensen die belangrijk voor me zijn. Het programma liet me daar terug heel bewust bij stil staan en dat is af en toe zelfs in mijn geval eens nodig.

De nacht na het programma had ik een hoofd bomvol ideeën, twee dagen later boekten we nog eens een skivakantie. Iets dat echt volledig buiten mijn comfortzone ligt als ik eerlijk ben. Maar ik vond het zo schoon vorig jaar dat ik het nog wel eens wilde zien en doen. We maakten nog snel enkele plannen voor dit jaar, geniet momentjes. Soms zijn ze groot, soms ook heel klein. Er komt niemand je waarschuwen zelfs Nathalie Meskens niet voor die laatste 24 uur, leef alsof ze er elk moment aan komen en haal er alles uit. En liefst, nog heel veel meer.

Wil je de aflevering met Ruth Beeckmans terug zien, dat kan en wel via deze link.

Dit wil je misschien ook lezen:

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up