Kaartjes hielpen mij er bovenop

door

Volgende week viert Stéphanie Keustermans haar 23e verjaardag, maar ook de tweede en de vierde verjaardag van haar respectieve longtransplantaties.
In 2003 ontving ze al meer dan 1000en kaartjes, zelfs van uit het buitenland. “Die gaven haar de kracht om terug te vechten,” zegt mama Lieve.

“De ziekte werd pas op haar drie jaar vastgesteld”, zegt Lieve. De dokters vreesden toen dat ze geen vijf jaar zou worden. Maar ze leeft nog altijd omdat ze een ‘vechter’ is. Vier jaar geleden kreeg ze haar eerste longtransplantatie, maar na een jaar begon ze dat orgaan af te stoten.
Toen dachten we dat we haar kwijt waren. Gelukkig konden we toch nog een nieuwe donor vinden. Ze werd daarmee de eerste jongere persoon die in België die een tweede dubbelzijdige longtransplantatie onderging. Dat was echt kantje boordje, zelfs de dokters geloofden er niet in.”

Van dag tot dag
“Tot nu toe stoot haar lichaam het nieuwe orgaan niet af”, vervolgt moeder Lieve. “Het feit dat ze het donororgaan betekent weliswaar niet dat ze volkomen genezen is. Een longtransplantaat geneest nooit. Stéphanies lichaam heeft gewoon té veel gevraagd op korte termijn. Haar levensverwachting ligt lager en ze moet sowieso haar hele leven medicatie nemen. We leven van dag tot dag. Aan morgen proberen we niet te veel te denken.”

Massaal
Stéphanie mag dan wel positief ingesteld zijn, ook van de buitenwereld kreeg ze veel steun. “Twee jaar geleden, vlak voor haar verjaardag deden we een oproep voor verjaardagskaartjes”, vervolgt Lieve. “En die zijn massaal toegekomen. In totaal meer dan 1000 tot ver over de landsgrenzen. Stéphanies kamer stond toen bomvol. Daar heeft ze veel steun uit geput. Er waren zelfs volkomen vreemden die ons opbelden en vroeger hoe de operatie was verlopen. Geweldig. Stéphanie kon die steun toen gebruiken.”

 

Dit wil je misschien ook lezen:

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up