Herboren dankzij nieuwe longen

door

ik standaard(1)

 

BRUSSEL/LEUVEN – Stephanie Keustermans groeide op als een teer kasplantje. Nieuwe longen gaven haar een heel nieuw leven. Met de vzw Re-Born to be Alive wil ze mensen oproepen om zich als donor te registreren.

Stephanie (25) werd geboren met longen die om een onduidelijke reden heel broos waren. Het kinderziekenhuis was haar tweede thuis. ‘Ik was altijd ziek. Ik ging wel naar school, maar na een week moest ik weer twee weken worden opgenomen. Ik had van jongs af heel vaak infecties op mijn longen. Er was altijd wel wat mis mee.’ Gelukkig hielp de ziekenhuisschool haar om toch haar school af te maken.

Toen ze 19 was, kreeg Stephanie nieuwe longen. Maar ze had pech, want die donorlongen werden afgestoten. ‘Eerst probeerden ze mij nog te redden met experimentele medicijnen, maar het lukte niet. Ik werd met spoed weer op de transplantatiewachtlijst gezet en ik kreeg mijn tweede paar longen op de dag die de artsen als “mijn laatste, beschouwden. Zonder nieuwe transplantatie zou ik het niet gehaald hebben.’

Uit dank richtte ze samen met familieleden de vzw Re-Born to be Alive op, die vandaag in Leuven actie voert ter promotie van orgaandonatie. De naam zegt alles: ‘Die transplantaties hebben mijn leven veranderd. Vroeger kon ik bijvoorbeeld niet aan sport doen, omdat mijn hart te snel moest kloppen om die zwakke longen op te vangen. Nu sport ik bijna elke dag: badminton, tafeltennis en lopen. Superleuk allemaal!’

Met de vzw richt ze zich tot andere jonge getransplanteerden, die ze onder meer in het kinderziekenhuis leerde kennen. Samen doen ze aan sport en doen ze mee aan de Europese Transplant Spelen. ‘Volgend jaar zijn de Wereldspelen in Australië en daar zouden we ook heel graag aan meedoen. Maar dan moeten we eerst nog een sponsor vinden.’

Moeten er aparte spelen zijn voor deze groep? ‘Zeker wel’, vindt Stephanie. ‘Vergeet niet dat wij als kind nooit konden sporten. Wij moeten van nul beginnen na de transplantatie. En we blijven toch kwetsbaarder, door de operatie en de medicijnen die we slikken. Zelf vermijd ik het ook om in de buurt te komen van verkouden mensen, en ik ben extra voorzichtig bij koud weer.’

Weet ze iets over haar donoren? ‘Donatie gebeurt anoniem. Je kunt van de dokter wel objectieve gegevens krijgen over leeftijd en geslacht. Het allerbelangrijkste voor mij is dat er iemand geweest is die donor wilde zijn. Iemand die mijn leven wilde redden.’

Om ook dat van anderen te redden, staat ze vandaag, op de Werelddag Orgaandonatie, met een infostand en ballonnen op de Grote Markt in Leuven. En met een ballpoint en een berg donorregistratieformulieren.

‘We willen zoveel mogelijk mensen overhalen om zo’n formulier in te vullen. In principe is iedereen donor, maar als je niet geregistreerd bent, moeten je nabestaanden daarover beslissen en dat is voor hen erg moeilijk, zo niet onmogelijk. Bovendien gaat er dan tijd verloren, en dat kan ten nadele zijn van het succes van de transplantatie.’

De Leuvense schepen Denise Vandevoort zal aan het eind van de dag alle ingevulde formulieren ophalen en ervoor zorgen dat de administratie ze verwerkt. Documenten van niet-Leuvenaars worden aan de desbetreffende gemeentebesturen overgemaakt. ‘Wees gerust’, lacht Stephanie, ‘we zullen die formulieren niet in de vuilnisbak kieperen. Want één donor redt mogelijk het leven van acht mensen.’

Re-Born to Be Alive won dit jaar de Solidariteitsprijs van deze krant met een sterke advertentie van het communicatiebedrijf Duval/Guillaume.

Dit wil je misschien ook lezen:

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up