Eerste verjaardag met nieuwe longen

door

Ongeveer één jaar geleden kreeg Stéphanie Keustermans (20) uit Leuven een tweede kans toen ze in het UZ Gasthuisberg een geslaagde dubbelzijdige longtransplantatie onderging. “Het laatste wat ik zei was dat de zuurstoftank onder de trap weg moest zijn tegen mijn thuiskomst. Het was het begin van mijn nieuwe leven.”

Stéphanie stond al een tijdje op de lijst om nieuwe longen te krijgen en tijdens die lange wachtperiode stak Make A Wish Foundation haar een hart onder de riem door de ontmoeting met haar idool Mark Owen van Take That te organiseren.
“Die ontmoeting, twee jaar geleden, was een hemels geschenk”, herinnert Stéphanie zich. “Hij had bloemen en een zilveren armband bij en die laatste is mijn dierbaarste bezit. Onlangs was er zelfs paniek toen ik iets ging drinken met enkele vrienden. Ik merkte plots dat ik de armband niet aanhad en belde meteen naar huis. Gelukkig lag het kleinood naast de computer. Ik had hem uitgedaan om makkelijker met het klavier over weg te kunnen.”

De inbreng van Mark Owen was meer dan het geven van cadeautjes. Op een bepaald moment speelden ze mijn lievelingslied ‘My Love’, uiteraard van Mark Owen, en hij vroeg mij ten dans. Tijdens de slow fluisterde hij enkele dingen in mijn oor die met overtuigden om mijn strijd verder te zetten tot ik mijn nieuwe longen zou krijgen. Tot op heden weet niemand, zelfs mijn ouders niet, wat hij precies zei.”

Ongeveer één jaar geleden kreeg Stéphanie Keustermans (20) uit Leuven een tweede kans toen ze in het UZ Gasthuisberg een geslaagde dubbelzijdige longtransplantatie onderging.
“Het laatste wat ik zei was dat de zuurstoftank onder de trap weg moest zijn tegen mijn thuiskomst. Het was het begin van mijn nieuwe leven.

Een jaar na de geslaagde operatie ziet het leven er voor Stéphanie helemaal anders uit. “Ik kan eindelijk met vrienden op stap gaan, leven zoals andere meisjes van mijn leeftijd. Het enige wat taboe is voor mij is een rokerige zaal. Gelukkig heb ik de beste vrienden. Ze zullen nooit een sigaret in mijn buurt opsteken. Onlangs was er een feestje van een vriend en hij vroeg aan al zijn gasten rekening te houden met mij en buiten te gaan roken. Super toch ?”
Hoewel de strijd al een jaar achter haar ligt, is Stéphanie de mensen die haar steunden nog niet vergeten. “Vrienden, familie, maar ook het voltallige personeel van Gasthuisberg zal ik eeuwig dankbaar blijven. En de jonge mensen die zich in dezelfde positie als ik een jaar geleden wil ik maar al te graag een hart onder de riem steken. Daarom organiseerden we gisteren een spaghetti – avond en een ‘rookvrije fuif’. De opbrengst gaat integraal naar de jonge long – getransplanteerden” besluit Stéphanie.

De Zondag – 2002

Dit wil je misschien ook lezen:

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up