Boek: Eén Hart, Twee Levens

door

Ik las het boek “Eén hart, twee levens”, in het Engels beter bekend als “Cold hands, warm heart” van Jill Wolfson. Stiekem houd ik mijn hart al vast als ik een film of boek ga beginnen dat te maken heeft met orgaandonatie en/of transplantatie. Het is vaak zo onrealistisch, wat in sommige gevallen ook supermooie films oplevert, denk maar aan Never let me go. Onrealistisch, maar mooi. Niet zeemzoet. Maar tot mijn verbazing is dit een boek dat vlot leest en wat me nog het meest verbaast heeft is hoe correct het is. Dat is erg fijn om te lezen, dat mensen ook in een boek de juiste informatie mee krijgen.

 

Korte inhoud

Dani is geboren met een hartafwijking. Ze heeft snel een nieuw hart nodig, voor het te laat is. Amanda is turnkampioene. De twee meisjes kennen elkaar niet, maar hun levens raken verstrengeld als Amanda na een ongeluk overlijdt en haar familie wordt gevraagd om haar organen te doneren. De familie van Amanda wordt geconfronteerd met een onvoorstelbaar verlies, maar voor Dani betekent het hart van Amanda een nieuw begin. Dani verlangt ernaar om het leven te leiden van een gewone vijftienjarige, maar ondertussen realiseert ze zich dat zij leeft omdat er iemand anders is overleden. Hoe moet ze daarmee omgaan?

 

Het verhaal zelf wordt bekeken vanuit twee perspectieven, je volgt als het ware twee verschillende kanten van het verhaal. Er is aan de ene kant Amanda en haar familie, die te maken krijgen met het grote verdriet van een dierbare te verliezen. En aan de andere kant is er Dani, het meisje dat wacht op een donorhart. De levens van deze twee families kruisen. Je leert het verdriet van de donorfamilie kennen, maar ook het verlangen naar een gezond leven van de Dani. Het hele verhaal wordt verteld in eenvoudige mensentaal. Zo hoef je geen expert in transplantaties te zijn om het boek te kunnen snappen, het is gewoon een mooie roman. Véél beter dan verwacht. Echt.

‘Have you thought about organ donation?” There it was. A question formed by a breath of air and hanging heavy in the silence. A question that even Helen knew had only one reasonable answer. Of course they haven’t thought about organ donation! What parents of a perfectly healthy fourteen-year-old do?’ – Fragment Cold hands, warm heart

 

Op het einde van het verhaal komen alle brieven van de ontvangers aan bod. Een mooi extraatje wat het nog persoonlijker maakt. Het is mooi om te zien hoe de donorfamilie reageert op de brieven. Hoe moeilijk en tegelijkertijd hoe mooi het is. Hoe het afloopt en hoe het helemaal gaat laat ik aan jullie om te lezen, ik vond het best een fijn boek over dit toch moeilijke en soms harde onderwerp.

‘Tyler typed: If you really care what I think, here it is. Brain-dead isn’t something you have, like a disease that can be cured. Brain-dead is something that you are.’ – Fragment Cold hands, warm heart

 

Het boek is te verkrijgen bij de betere boekhandel of op bol.com.

Dit wil je misschien ook lezen:

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up