Boek: Als adem lucht wordt

door

Ik las het boek ‘Als adem lucht wordt’ dat ik tegen kwam tijdens het rond snuffelen op bol.com. En eerlijk, ik vind het een pareltje van een boek. Geen ontspannende fictie maar steenharde realiteit. Steenharde realiteit waar je meteen in mee gezogen wordt. Het verhaal van Paul Kalanithi, neurochirurg van beroep, een boek dat in twee delen wordt opgedeeld. In het eerste deel gaat het over zijn leven voor dat hij uitgezaaide longkanker kreeg. Het tweede deel gaat dan weer over zijn leven na de diagnose en met longkanker.

 

Over ‘Als adem lucht wordt’

Op zesendertigjarige leeftijd wordt de briljante en ambitieuze neurochirurg Paul Kalanithi gediagnosticeerd met stadium IV longkanker. Van de ene op de andere dag verandert hij van een arts die levens redt in een patiënt die moet vechten voor zijn eigen leven. De laatste 22 maanden van zijn leven besluit hij zijn grote ambitie waar te maken: een meesterlijk boek schrijven over zijn bijzondere levensloop.

Wat maakt het leven nog de moeite waard als je de dood in de ogen kijkt? Wat doe je als al je dromen over een toekomst plaats moeten maken voor een miserabel noodlot? Wat betekent het om een kind te krijgen en nieuw leven op aarde te zetten terwijl je eigen leven langzaam wegebt?

Paul Kalanithi stierf in maart 2015, terwijl hij de laatste hand legde aan zijn memoires. Zijn wijze observaties en rijke inzichten in het leven zijn hartverscheurend. ‘Als adem lucht wordt’ is een onvergetelijk boek over een naderend einde en de relatie tussen arts en patiënt van een begenadigd schrijver, die helaas beide rollen moest vervullen.

 

Neurochirurg en patiënt, een combinatie dat een pracht van een boek vormt

Indrukwekkend. Ik vond het enorm indrukwekkend. Je leest over zijn leven als neurochirurg, maar ook over zijn leven als patiënt. Waarbij hij vaak terugblikt naar hoe hij het soms moeilijke nieuws mee gaf aan zijn patiënten. Want in één klap is hij niet alleen een neurochirurg, maar ook een kanker patiënt. Eén die weet hoe moeilijk de prognose is en de dood recht in de ogen moet kijken. Kalanithi is veel bezig met tijd, de tijd die hij nog heeft en deels maakt die onzekerheid het allemaal moeilijker voor hem.

Na een behandeling voelt hij zich beter en gaat hij weer aan het werk. Hij en zijn vrouw durven zelfs denken aan een kind via IVF. Maar op een dag is het voorbij en zijn de resultaten weer slechter. Hij belandt in een fase waarin hij zijn verhaal wil neer schrijven. Het is hem echter niet gegund dat hij zijn werk af maakt. Het boek eindigt voor Paul heel abrupt, zijn vrouw werkt het af. Een prachtig intens verhaal en helaas het enige boek van Kalanithi.

Dit wil je misschien ook lezen:

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up