Bijzonder

door

Het is zo bijzonder hoe bijzonder vandaag is.
Hoe bijzonder het leven al dertien jaar loopt.

Toen het dertien jaar geleden met hele zachte stappen mijn
ziekenhuiskamer binnen kwam. En hoewel ik nog maar amper
bewust aan het bestaan was, staat het moment me nog
bij alsof het gisteren was. Vijf woorden, dertien jaar geleden.
Er zijn longen voor je.

Benauwd en bijna te laat, tegen beter weten in toch door
laten gaan. Zo angstig, maar steeds hoopvol. Zo bijzonder.
Hoe iemand die ja zei, leven heeft gegeven.
Mij bijzonder veel nieuwe kansen gaf.

Elke dag opnieuw besef ik het, hoeveel geluk ik heb.
En hoeveel geluk ik heb gehad. Als leven een kwestie van
uren en twijfels wordt. Hoe bijzonder het is om van
amper beseffen te bestaan naar ten volle te gaan.
Voor drie.

Hoe bijzonder het is een kans te krijgen als niemand
nog hoop heeft. Hoe tijd vervaagt, maar niet doet vergeten.
Want in al het bijzondere is het leven nu heel normaal. Al
dertien jaar. Bijzonder normaal.

Bijna onwerkelijk is het. Mee kunnen met het leven, op het ritme
van mijn borstkas. Al dertien jaar lang, mijn hart tussen jouw longen.
Een hart gevuld met hoop en vervulde dromen. Een hart propvol
mooie, bijzondere momenten. Een hart dat overloopt van
dankbaarheid voor jouw longen.

Zo bijzonder is vandaag.

 photo dankjedonor2016a_zpsihsfgq4u.jpg

Dit wil je misschien ook lezen:

1 Reactie
  1. Bram 12 maandengeleden

    Mooie tekst! Pakt mij zelfs e beetje 🙂

    [Reply]

Laat een reactie achter

E-mail* ( is niet zichtbaar )

Scroll Up